Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/5566 K.2013/2209

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının açmış olduğu ihaleye katılarak ihale konusu olan kat otoparkı yapım ve işletim hakkına ilişkin sözleşme yaptıklarını, sözleşmeye göre ilk yıl kullanım bedelinin 51.500 TL olarak belirlendiğini, daha sonra inşaata ilişkin ek tadilat projesi ile iş alanının genişlediğini ve ek sözleşme yaparak ilk yıl kullanım bedelinin 77.824,74 TL çıkarıldığını, davalı tarafından ilk yıl kullanım bedeli olarak ilk sözleşmede belirlenen bedelin istenmesi gerekir iken ek sözleşmedeki bedele ÜFE uygulayarak 88.589 TL talep ettiğini, bunun sözleşmeye aykırı olduğunu bu nedenle ihtirazi kayıtla 92.497,62 TL ödeme yaptıklarını belirterek;

-ilk yıl için ödenmesi gereken miktarın belirlenerek, ödedikleri 92.497,62 TL ödeme itibariyle fazla ödeme olması halinde ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini ve davalının talep ettiği 12.702,60 TL yönünden yargılama süresince takip yapılmamasına dair tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

Davacı, 01.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile; dava dilekçesinde ihtiyati tedbir kararı talep ettikleri 12.702 TL'nin dava tarihinden sonra davalının baskısı nedeniyle ödenmek zorunda kalındığını, yine aynı şekilde 9.560,99 TL gecikme faizi ödediklerini toplam ödemelerinin 114.763,61 TL olduğunu, bu miktardan bilirkişi raporundaki değerlendirmelere göre ödemeleri gereken 92.416,74 TL düşülmek suretiyle 22.346,87 TL'nin ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, 22.165,99 TL'nin ıslah tarihi olan 02.12.2010 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasındaki sözleşme kapsamında belirlenen ilk yıl kullanım bedeli miktarının tespiti ile bu kapsamda davacı tarafından yapılan ödemenin fazla olması halinde iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulü ile, dava açılmasından sonra davacı tarafından yapılan 22.165,99 TL fazla ödemenin ıslah tarihi olan 01.12.2010 tarihinden itibaren faizi ile iadesine karar verilmiştir.

Davacı,dava dilekçesinde sözleşmeye göre ilk yıl kullanım bedelinin tespiti ile fazla ödemenin iadesini talep ettiğine göre ,yargılama sırasında davacı tarafından yapılan 24.09.2009 tarihli 12.705 TL ve 05.04.2010 tarihli 9.560,99 TL ödemelerin bu kapsamda değerlendirilerek ihtirazi kayıtla ödendiğinin kabulü gerekir. Öte yandan mahkemece, alacağın reeskont faiz oranı uygulanmıştır.

Oysa, faizle ilgili yasal düzenlemelerde reeskont faiz oranı adı altında bir oran bulunmamaktadır. Davacı, dava dilekçesinde "avans faiz" istediğine ve davacıda tacir olduğuna ve ayrıca işin de ticari iş niteliğinde bulunduğunun anlaşılmasına göre istenen faizin "ticari avans" faizi olarak kabul edilerek buna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yönlerin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.