Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/10904 K.2013/21116

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının 17.06.2008 tarihli protokol ile davacılardan ...' nın 163 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini 208.000.00.Tl bedelle satın aldığını, davalının satış bedeline mahsuben 70.000.00.TL ödediğini ve karşılığında da davalıya teminat olarak 70.000.00.TL' lık senet verdiğini, ancak hisseli taşınmazın tapudan devrinin sağlanamaması nedeniyle icra yoluyla devrinin sağlanması amacıyla davalıyla anlaşıldığını ve davalının senede dayanarak icra takibinde bulunduğunu ve takibin kesinleştiğini, davalının icraya koyduğu senet bedelini başka taşınmazın satışı yoluyla ödendiğini ve takibe konan senedin bedelsiz kaldığını ileri sürerek borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına

bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388. ve 389. maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 388. maddesinin son fıkrası ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Aynı hüküm 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde de yer almıştır.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek Mahkemece, gerekçe kısmında “...Davacının menfi tespit davasının reddine... davaya konu icra takibi verilen ihtiyati tedbir gereği durdurulmuş olduğu ve davalı tarafça icra inkar tazminatı talep edildiği halde kısa kararda sehven icra inkar tazminatı ile ilgili karar verilmesi unutulmuş olduğundan ve hakim kısa kararı verip tefhim etmekle davadan elini çekmiş olacağından ve bu eksikliğin tavzih yoluyla da giderilmesinin mümkün olmadığından davalının icra inkar tazminatı ile ilgili bir karar verilemediği...” yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında “...davanın reddine ...” karar

verildiği, böylece gerekçede belirtilmesine rağmen hükümde icra inkar tazminatı ile ilgili bir karar kurulmaması ve gerekçede tefhim edilen hükme aykırı hüküm kurulamayacağından demek suretiyle verilen kararda şüpheye düşürülmesi, gerekçe ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388/son madde ve fıkrası ile 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.