Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/11732 K.2013/31192

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının inşaa ettiği ...- konutlarından B1 blok 25 nolu daireyi 24.8.2005 tarihinde satın aldığını, fiilen teslim alıp, 29.4.2009 tarihinde tapu devrinin verildiğini ancak tanıtım, katalog ve kitapçıklarda konut alanında spor alanları, çocuk parkları, otoparklar ve yeşil alanların yer alacağının ve eski taş yapının restore edilerek site sakinlerine hizmet sunacağının taahhüt edildiği halde anılan sosyal donatıların site dışında kaldığını yine proje ve vaziyet planında tek giriş kapısı öngörüldüğü halde iki giriş kapısı yapıldığını, taşınmazda değer kaybına sebep olan bu eksik ve ayıplar nedeni ile fazla hakları saklı kalarak, taşınmaz bedelinden 2.500 TL.nin bedel indirimi yapılarak faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu alanın kampanyadan önce park alanı olarak terk edildiğini ve sosyal tesislerin yapıldığını, süresinde bir ayıp ihbarı yapılmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre , davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı bu davada kendisine vekil ile temsil ettirmiştir. Mahkemece de, davanın reddine karar verildiğine göre, reddedilen 2.500 TL. tutar gözetilerek , davacı aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/2 maddesi gereğince, maktu vekalet ücretine karar verilmelidir. Mahkemece , asıl alacağın 3.333 TL.nı geçmediği gözetilmeden yazılı şekilde davacı aleyhine fazla vekalet ücreti takdiri , usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.