Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/12829 K.2013/22516

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket tarafından kendisine satılan aracın ayıplı olduğunu, bu aracın bedelini kredi kullanarak davalıya ödediğini, aracın ayıplı olması nedeniyle davalıya iadesi ile araç bedeli olan 30.886,45 TL ile bu aracı satın almak için çektiği krediler nedeniyle dava dışı bankaya dava tarihine kadar ödediği 33.861,97 TL'nin 07.10.2010 tarihinden itibaren en yüksek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, aracın ayıplı olmadığını, araçtaki arızaların servis işlemleri sonucu giderildiğini, aracın iadesine ilişkin yasal şartların bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 30.636.45 TL.nin davalıdan tahsiline, faize ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki davada, sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin sözleşme tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Dosya kapsamından dava konusu aracın halen davacı elinde bulunduğu anlaşılmakta olup, davacı aracı halen elinde bulundurduğu için aracı davalıya iade edeceği

2013/12829-22516

tarihe kadar faiz talebinde bulunamaz ise de, birlikte ifa kuralı gereği aracın davalıya iade edildiği tarihten itibaren yasal faiz talebinde bulunma hakkına sahiptir. Mahkemece, aracın davalıya iade tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken faiz talebinin tümüyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.