Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/14162 K.2013/31115

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı kurum sigortalısı davacı ...'in hastane raporları çerçevesinde fotoferez tedavisi aldığını, davacı şirket ile ... arasında 2001 yılında imzalanan sözleşmeye göre tedavi başına belirlenen ücretin 1.716 USD olduğunu, ödemelerin bir müddet düzenli olarak yapılmasına rağmen ... ile davacı şirket arasında çıkan ihtilaf üzerine sözleşmenin ... tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini, ...'nın bu çerçevede ... ve Bağkur'a yazı yazarak kendilerine yapılması gereken ödemeleri engellediğini, davalıya ihtarname göndererek icra takibinden önce davalıyı temerrüde düşürdüklerini, davalının icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacılardan ... davasını geri aldığından ...”ın açtığı davanın açılmamış sayılmasına, davacı .... Medikal..Ltd ştinin açtığı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 2013/14162-31115

delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Her ne kadar mahkemece davalı kurum aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de 5510 sayılı kanunun 88 maddesinin 18.bendi uyarınca “ Kurumun taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda yazılı tazminat ve cezalar Kurum hakkında uygulanmaz.” Hükmü gereğince davalı kurum aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMK 370/2 maddesi hükmü gereğidir.