Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/14610 K.2013/25931

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddine diğer davalı hakkındaki davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılarla imzaladığı sözleşme ile 46680 abone no.lu tesisatta kullanılacak elektrik bedelinin davalılarca ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalıların elektrik sayacından geçen elektriği çeltik ekimi amacıyla kullandıkları halde elektrik sayacında kayıtlı bulunan enerji bedelini TREDAŞ'a ödemediklerini, TREDAŞ'ın elektrik alacağı nedeniyle abone sorumlusu olarak hakkında icra takibi başlattığını, kredi çekerek 3.655,00 TL yı ödemek zorunda kaldığını, 600,00 TL da kredi sigorta bedeli ödediğini, toplam 4.255,00 TL nın tahsili için davalılar hakkında icra takibi başlattığını, davalıların takibe haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, 4.255,00 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'un tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, 19.04.2012 tarihli celsede ara kararı ile davalı ...'nın vekilliğine karar verildiğine göre ve aynı zamanda davalı ... yönünden feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmakla, 2012 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi gereğince davalı ... lehine 510,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.