Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/17266 K.2014/18873

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı vekili avukat ... .... ile davalı Güney İnş. San. Tic. A.Ş. vekili avukat ... ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firma ile taşınmazından stabilize malzeme alınması için anlaştıklarını, buna göre malzemenin alındığı ancak taşınmazın toprak tesviyesi yapılmadığı için kullanılamayacak halde bırakıldığını ileri sürerek, tesviye masrafları ile kullanamamaktan dolayı olaşan gelir kaybı olarak fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 15.000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 13.4.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 49.000 TL.na çıkarmıştır.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda,1.655.11 TL nin tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı taraf dava dilekçesinde 15.000 TL nin tahsilini talep etmiş ise de,ıslah dilekçesinde 49.000 TL nin tahsilini talep etmiş,mahkemece,1.655.11 TL nin tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece, davanın reddedilen bölümü için davalı yararına nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı 2014/17266 2014/18873

şekilde 440 TL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'un 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.