Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/17991 K.2013/18401

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılardan kendi adına asaleten diğer davalılara vekaleten avukat ... ile davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar; murisleri Av.... ile davalı arasında avukat ortaklığı bulunduğunu, birlikte çalışılan dönem içerisinde müştereken aldıkları davalar içerisinde dava dışı İmamoğulları Ltd.Şti ne karşı açtıkları alacak davası da bulunduğunu, bu davanın 1996 da açılmış olup, 21.10.2002 tarihinde kesinleştiğini, Murisin öldüğü tarihten evvel bir sorun bulunmamakla birlikte ölüm tarihi olan 04.08.2001 tarihinden sonra anılan davada müvekkil şirket tarafından vekalet ücretine mahsuben yapılan ödemelerden paylarına düşen miktarın ödenmediğini,

esasında murisin ölümünden önce ortaklığın tasfiyesine dair yapılan protokolde de bu davanın tüm getirilerinin murise bırakıldığını, davalıya gönderilen ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 54.739 Dolar alacağın davalıdan tahsilini istemişler, 12.07.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 165.026,78-USD’ye çıkarmışlardır.

Davalı; Av. ... ile kendisi arasında avukat ortaklığı olduğunu, ancak bu ortaklığın davacıların murisi Av.... Ertan’ın isteği üzerine yapılan bir protokol ile sona erdiğini, protokol ile ilgili olarak taraflarca bazı davalar açıldığını ve neticede tarafların anlaşarak 2000 senesi içerisinde açtıkları davalardan feragat ettiklerini, protokol gereği dosyaların paylaşıldığını, protokol gereği dava konusu dosyanın da kendisinde kaldığını, müşterek hesapların kapatıldığını, tarafların

birbirlerinde alacak ve vereceklerinin kalmadığını, gerek müteveffaya gerekse mirasçılarına herhangi bir borcunun olmadığını, aksi halde kendisinin de davacıların miras bırakanındaki diğer dosyalardan tahsil ettikleri paralardan hak iddia etmesi gerektiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 160.000- USD'nin 54.739 USD'sinin 30.01.2008 tarihinden itibaren, kalanının ise 13.07.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, fazla istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk kararın davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.03.2011 tarihli ilamı ile hüküm bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sırasında, davacılar 12.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile davadaki taleplerini arttırarak 165.026,78-TL’nin davalıdan tahsilini istemişler ve mahkemece ıslah edilen talep esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki, HUMK’nun 83. maddesi ve 4.2.1948 tarih, 10/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. Bu nedenle davacıların ıslahtan önceki talepleri dikkate alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.