Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/19028 K.2013/31579

Taraflar arasındaki ayılı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten 26.09.2010 tarihinde satın aldığı Iphone 4 marka telefonunun açma kapama düğmesinde meydana gelen arızlanmanın gizli ayıp niteliğinde olduğunu ve onarım hakkını kullanmasına rağmen üründeki arızanın giderilemediğini belirterek ürün için ödediği 1697,78 TL nin tarafına iadesini, yeni telefon almak zorunda kaldığı için ödediği 299,00 TL nin ayrıca 1000 TL maddi ve 1000 TL de manevi tazminatın davalıdan tahsiline hükmedilmesini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ayıplı çıkan ürün için ödenen 1697,78 TL nin davalıdan tahsiline davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. Dava ayıplı mal nedeni ile ürün için ödenen bedelin iadesine ilişkin olup, Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi “ Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez. “ hükmünü ihtiva etmektedir. Bu noktada Yerel mahkemece hükmedilen miktar dikkate alınarak vekalet ücreti takdiri gerekirken; vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.