Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/19458 K.2013/30705

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyeye ait hastane olarak kullanılan taşınmaza 1999-2000 yıllarında yapılan ilave inşaat nedeniyle doğan alacağının ödenmediğini ileri sürerek 50.542,62 TL'nin 2000 yılından itibaren en yüksek ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının talebine konu işe ilişkin belediye olarak yapılmış bir ihale ve encümen kararı olmadığını, belediye fen işleri kontrolünde bir iş yaptırılmadığını ve davacıya yapılmış bir ödeme bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davacının yapılan işe ilişkin vekaletsiz iş görme hükümlerine göre talepte bulunma hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde davalıya ait taşınmaza yapılan işler nedeniyle doğan alacağın 2000 yılından itibaren en yüksek ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ise de, davacı tarafında bu alacağın 2013/19458-30705

30.08.2005 tarihli dilekçe ile 60 gün içinde ödenmesini davalıdan talep etmiş olmasına göre davalının 30.10.2005 tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Hal böyle olunca, hükmedilen alacağa BK’nun 101/1.madde hükmü uyarınca temerrüt tarihi olan 30.10.2005 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.