Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/19871 K.2013/28945

Taraflar arasındaki sözleşminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı...

Personeli Sosyal Güvenlik ve Dayanışma Vakfı iştiraki olduklarını, aynı zamanda diğer bir iştirak olan dava dışı ......'nin de %99 paya sahip hakim ortağı olduklarını, davalı ile .... arasında imzalanan 8.4.1999 tarihli Sayısal Loto Bayilik Sözleşmesi ve 13.6.2001 tarihli Sayısal Oyunlar Bayilik Sözleşmesi uyarınca Milli İstihbarat Teşkilatının Yenimahalle ' de bulunan kampus alanı içinde ruhsata bağlı olarak davalı tarafından teslim edilen oyun terminali ile sayısal oyunlar bayisi olarak hizmet verildiğini,

....'nin Türk Ticaret Kanununda yapılan değişikliklere bağlı olarak ve vakıf iştiraklerin tek çatı altında toplanması yönündeki vakıf uygulaması nedeniyle kendileri ile 29.11.2012 tarihinde birleştiğini, .... adına olan bayilik ruhsatının kendileri adına düzenlenmesi amacıyla davalı idareye başvurduklarını, davalının bu talebi kabul etmediğini, işyeri devri olmadığını ileri sürerek, bayilik sözleşmesinin iptaline yönelik çıkan muarazanın giderilerek bayilik ruhsatının vaki birleşme dikkate alınmak suretiyle kendileri adına düzenlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2013/19871-28945

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-4971 sayılı kanunun 22. maddesi ile değişik 320 sayılı KHK'nun 53. maddesi uyarınca davalı kurum tüm yargı harçlarından muaftır. Açıklanan hüküm nedeniyle davalı Milli Piyango İdaresi Genel Müdürlüğü'nden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması Usulün 438/7.maddesi gereğidir.