Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/2000 K.2013/9541

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kızının 2009 ve 2011 dönemleri arasında okullarında eğitim gördüğünü, davalının eğitim ücretini ödememesi nedeniyle davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, davalının alacağın 4.000,00 TL lik kısmını kabul ederek geri kalan borca itiraz ettiğini kalan 3.739,00 TL lik asıl alacak 2.243,70 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline takibin devamına, %40 tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakıldığı halde karar başlığında yazılmamış olmasının maddi hata olup mahallinde düzeltilmesinin herzaman mümkün olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, dava açıldığı tarihte 3.739,00 TL üzerinden harcı yatırmış ve bu miktar üzerinden de itirazın iptalini istemiştir. Bu kısım üzerinden daha sonra davalı tarafından bir miktar ödeme yapıldığı anlaşıldığına göre icra inkar tazminatının da bu miktar üzerinden kabulü gerekirken mahkemece, yazılı şekilde 54,90 TL icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Davalı tüketici olup, 4077 sayılı yasanın 23/2. maddesi uyarınca harçtan muaf olup, dava aleyhine sonuçlansa dahi harç alınamaz. Böyle olunca mahkemece bu husus göz önüne alınarak peşin alınan harcın davacıya talep halinde iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMK'un 438/7.maddesi hükmü gereğidir.