Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/20732 K.2013/20615

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Kurulu Kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kullandığı kredi nedeniyle alınan 2.950.00 TL dosya masrafının iadesi için ... Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, hakem heyeti başkanlığının 24.9.2012 tarih ve 994 sayılı kararı ile söz konusu meblağın iade edilmesine karar verildiğini, verilen kararını haksız olduğunu ileri sürerek hakem heyeti kararının iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Yasanın 22.maddesi gereğince; değeri beş yüz milyon liranın altında bulunan uyuşmazlıklarda Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvuru zorunlu olup, bu uyuşmazlıklarda heyetin vereceği kararların tarafları bağlayacağı, değeri beş yüz milyon lira ve üstündeki uyuşmazlıklarda ise tüketici sorunları hakem heyetlerinin verecekleri kararların ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği,

kararların bağlayıcı veya delil olacağına ilişkin parasal sınırların ise her yılın Ekim ayı sonunda Devlet İstatistik Enstitüsünün Toptan Eşya Fiyatları Endeksinde meydana gelen yıllık ortalama fiyat artışı oranında artacağı belirtilmiştir. Madde metninde atıf yapılan parasal sınır 01.01.2012 tarihi itibariyle 1.161,67 TL olarak belirlenmiştir. Eldeki davada, Hakem Heyetinin kararına konu

olan miktarın 1.761 TL olduğu dikkate alındığında, kararın infaz edilmesi mümkün olmayıp, ancak tüketici mahkemelerinde delil olarak ileri sürülebileceği anlaşılmakla, davacının eldeki davayı açmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. HMK 114 maddesi gereğince hukuki yarar dava şartı olup, davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de netice itibariyle doğru olan hükmün onanması uygun görülmüştür.