Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/23039 K.2014/22858

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat İpek Çağla Yıldız geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 11.11.2011 tarihinde havuz başında düğün yapmak üzere davalılar ile anlaştıklarını, buna istinaden 20.10.2011 tarihinde A..

K.. ile sözleşme imzaladıklarını, bu sözleşme gereğince toplam ücretin %30'u oranındaki 2000,00TL kaporayı davacıların kredi kartı ile ödediklerini, bu kaporanın davalılar tarafından dava açılacağını duyduklarında iade ettiklerini, ancak düğünden 2-3 gün önce davalıların kendilerini arayacak düğünün anlaşılan mekanda yapılamayacağını, istenilirse Karacaoğlan Kütüphanesinin ayarlanabileceğini bildirdiklerini, düğünün insan yaşamında özel bir yere sahip olan ve tekrarlanması ve telafisi mümkün olmayan anlardan olduğunu, bu nedenle davacılar üzerinde maddi boyutunun yanında manevi etkisinin de büyük olduğunu,

davalıların sözleşmeye aykırı davranışları nedeni ile buna neden oldukları, sebep oldukları zararların tazmini ile mükellef olduklarının belirterek 5.000,00'şer TL maddi ve her bir davacı için 10.000,00'ar TL manevi tazminata hükmedilmesini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacılar ile davalılar arasındaki uyuşmazlığın 4077 sayılı Yasanın 4/A maddesinde düzenlenen hizmet sözleşmesi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesinde bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece ayrı bir tüketici mahkemesi var ise görevsizlik kararı verilmesi yok ise ara kararıyla davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.