KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/24102 E., 2014/7820 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile 31.12.2007 tarihinde Nükleer Tıp Hizmeti Alım Sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme ile 3.8.2008 – 31.12.2010 tarihleri arasında 27.188 çekim nükleer tıp alım işinin kararlaştırıldığı, çekim sayılarının bitmesi üzerine 26.2.2010 tarihinde yeniden sözleşme imzalandığını, sözleşmelerde kararlaştırılan sayıların bitmesi ve talep üzerine muhtelif tarihlerde yeniden çekimler yapıldığını, bu çekimlerin bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 210.000 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle Yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, alacağına avans faizi isteminde bulunmuş olup işin ticari nitelikte bulunması nedeniyle 4489 sayılı Yasa ile değişik 3095 sayılı Yasanın 2/2 maddesi gereğince ticari işlerde Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için uyguladığı ticari faiz oranında faiz talep edilebileceğinden , mahkemece takipteki asıl alacağa ticari faiz uygulanması gerekirken, yasal faiz uygulanmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.
24,30 TL P.H.İade Muaf
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/24102, K. 2014/7820, 19 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama