Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/26056 K.2014/3802

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların internette yaptıkları tanıtımda, hayvan satın alınıp kendilerine ait çiftlikte bakılıp satılarak gelir elde edileceğinin bildirilmesi üzerine davalılarla irtibat kurarak 98 adet S.. cinsi keçi ile 13 adet koyun satın alınıp davalıların çiftliğinde bakılıp yetiştirilirken tüm hayvanların hastalanıp öldüğünü beyan ettiklerini oysa o dönem için salgın hastalık Ya da toplu ölüm vakası bildirilmediğini bildirerek dava tarihi itibarıyla gebe olması beklenen bu hayvanların dava tarihindeki bedelinden fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 20.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,5.4.2013 günlü dilekçe ile talebini 79.406 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar, davacı adına hayvan satın alıp çiftliklerinde davacı teslim alıncaya kadar bekletilmesi için anlaştıklarını ancak bakım için bir anlaşma yapılmadığını, davacının da gelip hayvanları almadığını, çok kısa bir sürede bu koyun ve keçilerin hastalanıp telef olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile dava tarihi itibarıyla 11 aylık gebe olabilecek 98 adet S.. Keçisi ile 11 aylık olan 13 adet koyunun dava tarihindeki bedeli olarak 79.406 TL nin faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalıların yaptığı tanıtım sonucu anlaşarak davalıların çiftliğinde bakılıp yetiştirilerek satılmak üzere 98 keçi ve 13 koyun satın aldığını, davalıların gözetiminde iken hayvanların hastalanarak telef olduğunun bildirildiğini, bu hususun doğru olmadığını, davalıların bu hayvanları sattıklarını bildirerek dava tarihindeki değerlerinin ödetilmesi için eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, hayvan alımını ve çiftliklerine konulduğu hususunu kabul etmekle birlikte bunların bakımı için anlaşma yapıldığı iddiasını kabul etmemişler; ancak bu hayvanların çok kısa bir sürede hastalanarak telef olduklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş, kabul gerekçesinde, tarafların davacı adına satın alınacak hayvanların davalıların çiftliğinde satılıncaya dek bakımlarının üstlenildiği, davalılar elinde iken, hayvanların topluca hastalanıp telef olduğu iddiasının davalılar tarafından ispat edilemediği gibi,

dikkat ve özenle bakıp koruma edimini yerine getirdikleri halde olayın yine de meydana geldiği hususunu da ispat edemediklerinden TBK nun 469.maddesi hükmü gereği meydana gelen zarardan müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilmiş,tüm hayvanların dava tarihindeki değerlerine hükmedilmiştir.Mahkemenin bu kabulüne göre ve ayrıca çoğun içinde az da vardır ilkesi gözetilerek.

Tarafların aralarındaki anlaşmaya göre satın alınıp bakılan ve dava tarihinde 11 aylık gebe olabilecek 98 keçi ile 11 aylık 13 adet koyunun dava tarihindeki değeri hesaplanıp verildiğine göre,bu hale gelinceye kadar davalıların yaptığı bakım ve hizmet giderlerinin de hesaplanarak davacı alacağından düşülmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.