Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/26958 K.2014/3439

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eşinin babası olan davalının borç para vererek karşılığında 14.000 EURO tutarında vade tarihi boş senet aldığını, borcun 2010 yılı Mart ayında ödenmesi konusunda anlaştıklarını, eşinin evi terk etmesi nedeniyle davalının anlaştıkları vadeyi beklemeden senedi icraya koyduğunu, tahsilat yaptığını, zamansız yapılan icra takibi nedeniyle haciz baskısı altında hayvanlarını ucuza sattığını ve satmak zorunda kaldığı hayvanlar için verilen teşvik priminden yararlanamadığını ileri sürerek 66.775.00 TL zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, damadı olan davacıya borç para verip karşılığında senet aldığını, senedin vadesinde ödenmediğini, icra takibi yaptığını, yasal haklarını kullandığını ve iddiaların haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı vekili vekaletname ibraz ederek yargılamaya katılmış, mahkemece avukatın davalı vekili olarak duruşmalara kabulüne karar verilerek yargılama yapılmıştır. Davanın reddine karar verilmesine rağmen kendisini vekille temsil eden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmesine rağmen

2013/26958-2014/3439

davada vekille temsil edilen davalı yararına vekalet ücretine ve yaptığı yargılama giderlerinin tahsiline dair hüküm tesis edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK.’nun 370/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.