Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/27600 K.2014/10101

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı hissedar Nurten ve davalı ile birlikte 272 sayılı parselde hissedar olduklarını,davalıya verdikleri vekaletname ile bu taşınmaz üzerinde baz istasyonu kurulması için dava dışı ...ile kira sözleşmesi imzalama,sözleşmenin koşullarını belirleme ve bedeli tahsil etme yetkisi verdiklerini, davalının sözleşme yapıp bir kısım kira bedellerini tahsil ettiği halde kendisine hissesini vermediğini bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 6.500 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle tahsiline ve tahsil tarihi ile dava tarihi arasında işleyen 2000 TL faiz alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,7.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 11.388 TL asıl alacak,9.322 TL faiz alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,7.084,56 TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,vekalet ilişkisine dayanarak davalı tarafından tahsil edilen kira bedellerinden hissesine düşen kısmı,tahsil tarihinden dava tarihine kadar işleyen faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş,harcını da yatırmıştır.BK.nun 392/2 maddesi hükmüne göre,vekil zimmetinde kalan paranın faizini de vermeye mecburdur.Bunun için vekilin temerrüde düşürülmesi 2013/27600 2014/10101

gerekli değildir.Mahkemece tahsiline karar verilen kısma isabet eden tahsil tarihi ile dava tarihi arasında işleyen faiz alacağının da tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu kalem isteğin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Nevarki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMK 370/2 maddesi hükmü gereğidir.