KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/27992 E., 2013/31660 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankanın kendisi aleyhine ... İcra Müdürlüğünün 2009/5605 sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, takibe konu ödeme emrinde borcun 1997 yılında kredili bankomat sözleşmesine ve ... İcra Müdürlüğünün 1998/2595 sayılı dosyasından kaynaklandığının belirtildiğini, ancak borcu kabul etmediğini, anılan kredi ve takip dosyasının zaman aşımına uğradığını belirterek davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- İcra İflas Kanunu’nun 72. maddesinin, 5. fıkrası gereğince menfi tespit davasında alacaklının inkar tazminatına mahkum edilebilmesi için borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan icra takibinin haksız ve kötüniyetle yapılmış olması gereklidir. Dava konusu olayda davalı alacaklının, takipte kötüniyetli olduğu, davacıyı zarara
uğratmak kastıyla hareket ettiği ispat edilemediğine göre davacı borçlu yararına inkar tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. nun 438/7. maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/27992, K. 2013/31660, 18 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama