Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/28656 K.2014/5094

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının murisi Müzeyyen ve dava dışı Gazi ile müşterek malik oldukları taşınmazın kat karşılığı inşaat yapılması amacıyla müteahhide verildiğini, yapılan anlaşmaya uygun olarak arsa maliklerine değeri farklı üç daire ve bir dükkan verildiğini, her malikin bir daire aldığını ve müşterek malik oldukları dükkanın 170.000.00 TL'ye satıldığını, dükkanın parasının maliklerin tapudaki hisseleri oranında paylaştırılması gerekirken yanlış hesaplama yapıldığını ve kendi hissesine düşen 6.915.81 TL'nin davalıya ödendiğini ileri sürerek 6.915.81 TL'nin yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı, arsa maliklerinin aralarında protokol yapıp inşaat sonrası kendilerine verilen daireleri fiyatlandırarak, daire fiyatları ile dükkan satışından elde edilen paranın toplanıp, arsanın yekün metrekaresine bölününerek daire fiyatları düşüldükten sonra kalan paranın taraflara hisseleri oranında paylaştırılmasının protokol ile kararlaştırıldığını, paylaşımın imzalanan protokole göre yapılması gerektiğini ve bu hesaplamaya göre fazla para almadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, müşterek malik olduğu arsa üzerine yapılan daire ve dükkan paylaşımı nedeniyle kendisine eksik ödeme yapıldığı iddiasıyla eldeki davayı açmıştır. Davalı eksik ödeme yapılmadığını ve paylaşımın tarafların imzaladığı protokole göre yapıldığını savunmuştur. Mahkemece, müşterek maliklerin dükkanın tapusundaki hisselerine göre paylaştırma yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, davalı ve dava dışı Gazi, daire ve dükkanların yapıldığı taşınmaza müşterek malik olup arsa üzerine yapılan inşaattan her birine değeri farklı birer daire ve tapuda müşterek malik oldukları bir dükkan verilmiştir. Taraflar bir araya gelerek tarihsiz bir protokol ile değeri farklı olan üç dairenin ve müşterek malik oldukları dükkanın nasıl paylaşılacağını kararlaştırmışlardır.

Söz konusu protokolde "...arsa sahipleri kat karşılığı vermiş oldukları arsanın dairelerini şu şekilde paylaşıp fiyatlandırmışlardır. Bu fiyatlandırma inşaat bitimine kadar ortak maliki oldukları zemin kat sağ yan cephe dükkanı baz alınacaktır.

Dairelere konan fiyat 1.normal kat sol yan cephe fiyatı 80.000 YTL; normal kat sağ yan cephe 100.000 YTL 3.normal kat sol yan cephe 90.000 YTL olup bu fiyatların toplamı ile dükkanın satış fiyatı toplamıyla bütün olup arsanın yekün m2 bölünüp daire fiyatları çıktıktan sonra kalan para hisse oranında paylaşılacaktır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Bu protokole göre dairelerin toplam değeri ve dükkan bedeli toplanacak, her malik bu toplam değerden arsadaki payı kadar alacaktır. Tapu kayıtlarına göre 716 metrekare arsanın 207 m2 davacıya, 313 m2 Gazi'ye ve 196 m2 davalının murisi Müzeyyen'e ait olup davacı 90.000 TL, Davalı 80.000 TL ve dava dışı Gazi 100.000 TL değerindeki daireyi almıştır.

Her ne kadar dükkan tapusunda davacının 31/94, davalının murisinin 10/47 ve Gazinin 43/94 oranında hissesi mevcut ise de dükkan satışından elde edilen paranın dairelerin değeri de gözetilerek taraflarca protokolde kararlaştırılan şekilde paylaşılması gerekir. Taraflar arasında paylaşım, protokolde kararlaştırılan şekilde yapıldığında, davacının davalıdan iddia ettiği şekilde bir alacağının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının davalıdan dava konusu edilen alacağının olmadığı anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.