KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/30982 E., 2014/22589 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/03/2013
- Numarası
- 2010/380-2013/160
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, 28.12.1993 tarihinden itibaren davalı şirketin muhasebeciliğini yaptığını, 01.01.2004 tarihinden 2009 yılı 8. ayıda dahil olmak üzere 5 yıl 8 ay süre ile davalı tarafından muhasebe ücretinin ödenmediğini, davalıya 25.08.2009 tarihinde toplam 39.620.00.TL' nın ödenmesi için ihtarname gönderdiğini, ödenmemesi üzerine de icra takibi yaptığını, ancak davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 07.01.2013 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 22.925.34.TL yönünden itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2.Davalı, muhasebe ücretlerini alıp almadığı yönünde 18.03.2013 tarihli dilekçe ile davacıya yemin teklifinde bulunmasına rağmen mahkemece, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden davanın esası hakkında karar verildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. O halde mahkemece, davalının yemin teklifi ile ilgili usuli işlemler yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/30982, K. 2014/22589, 2 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama