Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/32404 K.2014/15761

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı M.D.'un davalı B. alışveriş merkezinin içinde bulunan diğer davalının işlettiği cafeden su almak için yöneldiği esnada kendisini takip eden diğer davacı kızı Irmak’ın üzerine cafede görevli personelin çarpması neticesinde kahve bardaklarının döküldüğünü, Irmak'ın kulak altında boyun ve omuz kısmının sıcak kahve ile yandığını, denize ve güneşe çıkmasının yasaklandığını, en son yapılan kontrolde doktorun %100 iz kalacağını belirttiğini, davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek 4,5 yaşındaki Irmak için toplam 10.000-TL manevi, anne Çiğdem için 10.000-TL manevi,

baba Mehmet için 10.000-TL manevi zarar ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000-TL maddi zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen olay tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini istenmiştir.

Davalı Bauhaus, kendilerine husumet yöneltilmeyeceğini, olayın gerçekleşmesinde kusurlarının olmadığını savunmuş, diğer davalı A. A.Ş. küçüğün işletmede koşması neticesinde servis elemanına çarptığını kusurlarının olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebi yönünden 600,00 TL üzerinden davanın kabulüne; manevi tazminat yönünden ise, davacı Irmak için 10.000 TL, davacı anne ve baba için 6.000,00'er TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davalı A. şirket çalışanın elindeki servis tepsisini düşürmesi neticesinde davacı I. D.'da meydana gelen yanık nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece manevi tazminat yönünden istemin kısmen kabulüne, toplam 22.000.TL’ nin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de, 22.6.1966 tarihli 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, manevi tazminat tutarını etkileyen özel hal ve şartlar belirtilmiş olup, hakim manevi tazminat miktarını belirlerken Türk Medeni Kanunu' nun 4. maddesi gereğince hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını,

kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, olayın vehametini, davalıların kusurunu, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmelidir. Takdir edilecek manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, ne var ki mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması amaç edinilmediğinden zenginleşme aracı da olmamalıdır.

Dava konusu olayın gelişimi ve yukarıda belirtilen ilkeler gözetildiğinde, mahkemece hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğunun kabulü gerekir. O halde yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda takdir edilecek daha makul bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, mahkemece davacı anne ve baba için 6.000'er TL, davacı küçük için 10.000 TL hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.