Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/32617 K.2014/14230

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kardeşi olan davalının borcuna kefil olduğunu,onun borcu için taşınmazlarının satıldığını, borcu ödediğini, ayrıca davalıya 80.000 Dolar borç para verdiğini, aralarında düzenlenen taahhütname ile davalının aldığı borcu geri ödemeyi ve onun borçlarını ödemesi nedeniyle uğrayacağı zararı ödemesi aksi halde 200.000 Dolar tazminat ödemeyi taahhüt ettiği halde ödemediğini bildirerek, taahhütname kapsamında yer alan alacağının tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile,icra takibinin 458.600,04 TL asıl alacağa takipten itibaren yasal faiz işletilmesine, takibe konu alacak tutarı üzerinden % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece, davanın kabulü ile,icra takibinin 458.600,04 TL asıl alacağa takipten itibaren yasal faiz işletilmesine, takibe konu alacak tutarı 2013/32617-2014/14230

üzerinden % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Davacı,davalı hakkında başlattığı icra takibinde, asıl alacak yanında 749.380 TL de işlemiş faiz alacağı talebinde bulunmuştur. Mahkemece, icra inkar tazminatının asıl alacak kalemi üzerinden verilmesi gerekirken yazılı şekilde, icra takibine konu toplam tutar üzerinden verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.