KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/32710 E., 2014/14243 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıya banka havaleleri ile borç para verdiği halde, davalının geri ödemediği gibi kendisine borç verdiği iddiası ile hakkında icra takibi yaptığını bildirerek, borçlu olmadığının tesbiti ile % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, davacı yararına % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Borçlu tarafından açılan menfi tesbit davasında icra takibinde bulunan davalı alacaklı aleyhine % 40 kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için alacaklının takibinde haksız olmasının yanı sıra kötüniyetli bulunması da şarttır. Diğer bir değişle davalı alacaklının icra takibinde haksız olması tazminata hükmedilebilmesi için yeterli olmayıp ayrıca kötüniyetli bulunması gerekir.Davacı bu davada davalının kötüniyetli olduğunu iddia ve ispat edememiştir.Somut olayın özelliği gözetildiğinde,davalının davacıya gönderdiği banka havalelerine dayanarak icra takibi yapması davalının kötüniyetini ispata yeterli değildir.Davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK’un 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2013/32710-14243
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/32710, K. 2014/14243, 2 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama