Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/32826 K.2014/11109

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya kangal cinsi köpeğini 2-3 günlüğüne emanet olarak verdiğini ancak iade etmediğini ileri sürerek, aynen iadesine mümkün olmazsa bedelinden şimdilik 1.000 TL.nin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu köpeğin 3.000 TL.na satın alındığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tanık beyanlarına göre davalının satın aldığını isbatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kangal cinsi köpeğini davalıya emanet olarak verdiğini ileri sürmüş, davalı ise emanet olarak değil bedelini ödeyerek satın aldığını savunmuştur.

Görüldüğü üzere davalı, karşı tarafın ileri sürdüğü maddi vakıanın varlığını , köpeğin kendi yedinde olduğunu kabul etmekle birlikte, onun hukuki niteliğinin (vasfının), ileri sürülenden başka olduğunu bildirmek suretiyle gerekçeli inkarda (vasıflı ikrar) bulunmuştur. Öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere vasıflı ikrar (gerekçeli inkar), bölünemeyen ikrarlardan olduğundan bu durumda ispat yükü davacıdadır.(Bkz. HGK.nun aynı yöndeki 12.3.2003 tarih, 2003/3-118 esas ve 2003/158 karar sayılı kararı)

Somut olayda ispat yükü davacıda olup, davacı dava konusu köpeği davalıya emanet olarak verdiğini, davalı ile aralarında bu yönde bir akdi ilişki bulunduğunu ispat etmekle yükümlüdür. O halde mahkemece, davacının iddiasını ispat

etmek için dayandığı tüm delilleri incelenip değerlendirilerek, davanın değerine ve tarafların açık muvafakatı bulunmamasına göre tanıkla isbatının mümkün olmadığı gözetilerek, gerektiğinde dava dilekçesinde açıkça dayanılmış olan “yemin” delili de hatırlatılmak suretiyle, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilip, ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.