KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/32926 E., 2014/13452 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Fethiye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 25/06/2013
- Numarası
- 2012/114-2013/371
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, 2001-2009 yılları arasında muhasebe işlemlerini davalının yürüttüğünü, sorunlu olarak ayrılmaları nedeni ile davalının bazı defter ve belgeleri iade etmediği gibi 2009 yılı dördüncü dönem geçici gelir vergisi beyannamesinin de eksik verildiğini, beyannamede gider gösterilmediği için 10232,37 TL ile ayrıca 2009 yılı gelir vergisi beyannamesinin boş verilmesi nedeni ile de 2446,00 TL zarar gördüğünü ileri sürerek hatalı işlemler nedeni ile uğradığı toplam 12678,37 TL zararın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, muhasebe işleminin davalı yanca gereği gibi yerine getirilmemesi nedeni ile uğranılan zararın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık ceza soruşturmasına da konu olmuş soruşturma sırasında C.Savcılığınca alınan heyet raporu doğrultusunda muhasebeci olan davalı hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiştir.
Mahkeme iş bu dosyada da aynı heyet raporuna atıfla yapılan işlemler nedeni ile davalının davacının zararına sebebiyet vermediği kanaati ile davanın reddine karar vermiştir.
Ancak soruşturma dosyasındaki rapor hukuk hakimini bağlamaz..Mahkemece Uyuşmazlığın çözümü için Disiplin soruşturmasının dayanakları getirtilerek uzman bilirkişi heyetinden yeniden rapor tesis edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/32926, K. 2014/13452, 28 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama