Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/33079 K.2014/14422

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; 26/03/2010 tarihinde 120.000,00 TL bedel karşılığında davalı Y.. K..’dan daire satın aldığını, satış bedelinin 96.000,00 TL’sini ise birleşen davada davalı olan bankadan kredi çekerek ödediğini, kullanımla birlikte taşınmazdaki gizli ayıpların ve hukuki ayıpların ortaya çıktığını, iskan alınamadığını, binanın projeye aykırı olarak inşa edilmiş olduğunun anlaşıldığını, Büyükçekmece 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/69 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırıldığını ve taşınmazdaki ayıpların tespit edildiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshine, taşınmaz için davalılara ödenen 120.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Yıldırım; davanın reddini dilemiştir.

Davalı banka; bankanın sorumluluğunun 1 yıl süre ile ve açılan kredi limiti ile sınırlı bulunduğunu, davanın sözleşmenin ve tapuda tescil işleminin yapıldığı 26.03.2010 tarihinden itibaren 1 senelik zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davayı konu dairenin davacı adına kayıtlı tapusunun iptali ile davalı Y.. K.. adına tesciline, 120.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalı Y.. K.. ile birleşen dosya davalısı Y.K.Bankası AŞ'den müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm asıl ve birleşen dosyanın davalıları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Y.. K..’ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı bankanın temyiz itirazına gelince; ‘Bağlı Kredi’ kavramı 4077 Sayılı Yasanın 10/5 maddesi ile 10/B maddesinde tanımlanmış olup, kredi veren kuruluşun verdiği kredinin bağlı kredi sayılabilmesi için, tüketici kredisinin veya konut kredisinin münhasıran belirli bir malın veya hizmetin veya konutun tedarikine ilişkin bir sözleşmenin finansmanı için verilmesi ve bu iki sözleşmenin objektif açıdan ekonomik birlik oluşturması gerekmekte olup, bu koşulları taşımayan tüketici kredisinin bağlı kredi olarak kabulünün olanaksız olduğu belirtilmektedir.

Belirlenen bu tanım ışığında dava dosyası incelendiğinde, davacı ile davalı banka arasındaki kredi sözleşmesinin bağlı kredi niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla birlikte, dosya içinde mübrez konut kredi sözleşmesinin 17.maddesi ile davalı bankanın kullandırdığı kredi nedeni ile tek taraflı olarak kendisini 1 yıl süre ile ve kullandırılan kredi tutarı kadar sorumlu kıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki taraflar arasındaki sözleşme 22.03.2010 tarihli olup, birleşen dava tarihi olan 12.09.2013 tarihi itibariyle davalı banka yönünden 1 yıllık sürenin geçmiş bulunduğu anlaşılmakla davalı banka hakkındaki davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır, bozma nedenidir.

3-Bozma nedenine göre davalı bankanın sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.