Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/6314 K.2013/16009

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yaptıkları yazılı avukatlık ücret sözleşmesine göre, tapu iptal ve tescil davasında davalıyı temsil etmek üzere 15.000.00.TL bedelle anlaştığını, davalının 16.02.2012 tarihinde vekaletname verdiğini, duruşmaya girdiğini, layiha verdiğini ancak 15.03.2012 tarihinde davalının haksız yere kendisini azlettiğini, 15.000.00.TL vekalet ücreti alacağının tahsili için icra takibi yaptığını davalının itiraz ettiğini ileri sürerek davalının haksız vaki itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı yapılan takibe itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmn kabulü ile 6352 sayılı yasayla değiştirilen 2004 sayılı yasanın 72'inci maddesi gereğince %20 icra inkar tazminatına karar verilmiştir. Dava, 05.04.2012 tarihinde açılmış olup icra takibi ise 21.03.2012 tarihinde başlamıştır. 6352 sayılı Yasa 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiş olup dava konusu olayda uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davalının %20 icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesine yasal

2013/6314-2013/16009

olanak bulunmamaktadır. Mahkemenin bu yönü gözetmemiş olması, usul yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.