Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/6945 K.2013/18143

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalının kredi kartı borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davada görevli mahkemenin, Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, taraflar arasında düzenlenen kredi kartı üyelik sözleşmesi gereğince davalının kullandığı kredi kartına ilişkin borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

5464 Sayılı “Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu”nun 44/2 maddesinde, “Kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun görev ve yetkiye ilişkin hükümleri uygulanır.” düzenlemesi mevcuttur.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447/2. maddesine göre, “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” O halde, kart çıkaran kuruluşlar tarafından kart hamilleri aleyhine açılacak davalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanacağı ve davanın genel görevli mahkemelerde görüleceği konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2.maddesi gereğince, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin 2013/6945-18143 davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, Asliye Hukuk Mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir. Bir başka ifade ile, bir davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülebilmesi için Hukuk Muhakemeleri Kanununda ya da diğer kanunlarda aksine bir düzenleme bulunmaması gerekir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesinin f bendinde, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı belirtilerek Asliye Hukuk Mahkemesinde görülecek işlere açıkça istisna getirilmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlüğü döneminde, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasında işbölümü ilişkisi bulunmakta iken Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunda Değişiklik Yapılmasına dair 6335 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değiştirilen 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5. maddesinin 3. fıkrası ile, Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi haline getirilmiş olup, göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 5. maddesinin 4. fıkrasında ise Asliye Ticaret Mahkemesi bulunmayan yargı çevresindeki bir ticari davada görev kuralına dayanılmamış olmasının görevsizlik kararı verilmesini gerektirmeyeceği. Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya devam edeceği hükmü mevcuttur.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanununun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra bankalar tarafından kredi kartı hamillerine karşı açılacak davaların ticari dava niteliğinde olup Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, işin esası incelenerek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile görevsizlik karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.