Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/11849 K.2014/12755

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.12.2012 tarih ve 203-518 sayılı hükmün Dairenin 6.11.2013 tarih ve 9513-27362 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

Davacı ...,davalı kuruma teslim ettiği 2008 yılı Temmuz ayına ait reçetelerle ilgili 30.09.2008 tarihli fatura bedelinden haksız kesintiler yapıldığını,alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir..

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine dairemizin 06.11.2013 tarih 2013/9513 esas, 2013/27362 karar sayılı ilamı ile davalının harçtan muaf olması nedeniyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan, davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-5502 Sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca, davalı kurum harçtan muaftır. Davalı harçtan muaf olduğu halde mahkemece verilen hükmün 3 nolu bendinde yeralan peşin ödenen harcın mahsubu ile bakiye harç miktarı olan 595,80 TL ile 5 nolu bentte yargılama gideri kapsamında değerlendirilen 222,20 TL harç miktarı yönünden davalının sorumlu tutularak davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu iki nedenle düzeltilerek onanması gerekirken, sadece 3 nolu bentteki harç miktarı yönünden kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği 5 nolu bentteki harca ilişkin düzenlemenin sehven gözden kaçtığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından dairemizin 2013/9513

2013/11849-2014/12755

Esas sayılı düzelterek onama kararının tashihen düzeltilmesi gerektiği, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK 370/2 maddesi hükmü gereğidir.