Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/12262 K.2014/17888

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, site yönetimi, davalıdan kömür satın aldıklarını, karşılığında bono verdiklerini, ancak senet miktarı kadar kömür alamadıklarını, davalının bononun tamamını icra takibine koyduğunu ileri sürerek 36150 TL'den dolayı borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 31026,13 TL borçlu olmadığının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında kömür satımına ilişkin sözleşme bulunduğu, 4077 sayılı yasanın 3.maddesi kapsamında davacının tüketici, davalının ise satıcı olduğu, bu şekliyle taraflar arasındaki hukuki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken yanlış değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.