Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/14546 K.2014/14034

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı,davalı banka ile aralarında konut kredisi sözleşmeleri imzalandığını, kredilerin kullandırılması esnasında davalı bankanın dosya masrafı kesintisi yaptığını, yapılan kesintilerin haksız şart kapsamında olup usul ve yasaya aykırı olduğundan fazlaya dair hakları saklı kalmak koşulu ile 1.300,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş,10.02.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 2.250,00 TL ne çıkarmıştır.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir

2- Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 2.714,00 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.6098 sayılı B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığı halde, mahkemece hükmedilen alacak miktarına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, Mahkemece,

hükmedilen alacağın dava dilekçesinde talep edilen 1.300,00 TL.sine dava,ıslah edilen 950,00 TL.sine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.