KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/16002 E., 2015/1014 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, mal alım sözleşmesi çerçevesinde teslim edilip hastalarda kullanılmasına rağmen 5 adet işitme ile ilgili cihazın bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, 147.679,65 TL nin fatura tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne, 147.679,65 TL nin dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline, bakiye 7.895,00 TL harcın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- 492 sayılı Harçlar Kanununun “İstisna ve Muaflıklar” başlığı altında düzenlenen 13/j fıkrasında, “Genel Bütçeye dahil idarelerin bu kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf tutulduğu” belirtilmiş olup, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 56. Maddesinin (b) fıkrasında da, “Üniversiteler ve İleri Teknoloji Enstitüleri, genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali
2014/16002-2015/1014
muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanırlar.” Hükmü mevcut olduğundan, davalı ..... harçtan muaftır. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/16002, K. 2015/1014, 22 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama