KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/17619 E., 2014/16109 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı tüketici kredisinden kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden taksitli krediler yapılandırma ve dosya masrafı adı altında toplam 3.300,00 fazla para tahsil ettiğini belirterek yapılan bu kesintinin kesinti tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı; davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir
2-Davacı eldeki dava ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 3.300,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı B.K.’nun 101.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığı halde, mahkemece tahsil tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, Mahkemece hükmedilen meblağa 2014/17619-16109
dava tarihten itibaren avans faiz yürütülmesi gerekirken her bir kesinti tarihinden faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki,yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/17619, K. 2014/16109, 26 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama