KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/19019 E., 2015/12838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, 2005 yılında davalı ile aralarında imzalanan tohumluk ayçiçeği ekimi konulu sözleşmeye istinaden, davalı şirketin denetim ve gözetiminde ekimin yapıldığını, sözleşmeye göre iyi kalite ürün elde edileceğinin taahhüt edildiği fakat davalının kusuru nedeniyle ürün kaybı yaşadığını, ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/49 Değişik iş esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre 10.500,00 TL zarara uğramış olduğunun tespit edildiğini, oluşan bu zararına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-HUMK’nun 4/2.maddesine göre; alacaklı kısmi dava açarken fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş ise alacağın tamamı çekişmeli demektir. Alacağın tamamı çekişmeli ise, mahkemenin görevi de dava edilen alacak miktarına göre değil alacağın tamamına göre belirlenir.
Bu durumda davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi dava açtığı, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/49 Değişik iş esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre 10.500,00 TL zarara uğramış olduğunun tespit edildiğini belirttiği, bu miktara göre de Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek davaya görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/19019, K. 2015/12838, 21 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama