Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/21366 K.2015/27077

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket,... yapmakta olduğunu, davalı ile arasında 2012 yılı.... sözleşmesi bulunduğunu, davalının 24.07.2012 tarihli yazısı ile sözleşmenin 6.1.15 maddesi gereğince yönlendirme yapıldığından bahisle 10.000-TL cezai işlem uyguladığını, cezai şart kararının tek taraflı olduğunu, savunma haklarının kısıtlandığını, yönlendirme yapıldığına dair hiçbir delil ve emare bulunmadığını,.... Göz merkezi ile organik bir bağının bulunmadığını,.... Göz Merkezine çok yakın olması ve coğrafi konumu nedeniyle tercih edildiğini, bu durumun yönlendirme olarak kabul edilemeyeceğini, cezai şartın haksız olduğunu ileri sürerek kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davalı kurum tarafından 24/07/2012 tarih ve 842 sayılı karar ile uygulanan 10.000,00 TL ceza işleminin iptaline ve bu miktar kadar davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca, davalı kurum harçtan muaftır. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davalı kurumu harçtan sorumlu tutacak şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.