Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/21913 K.2016/6183

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile imzalanan 2005 yılında imzalanan sözleşme uyarınca davalı kurumun hak sahibi ve sigortalılarına ilaç temin ettiğini, 04.10.2005 tarihinde davalı kurumun aralarındaki sözleşmenin 4.2. maddesine dayanarak işlemlerini durdurarak bilgisayar ekranını kapattığını ve akabinde de sahte ilaç küpürü tanzimi ve kullanılması iddiasıyla sözleşmesinin 7 yıl süre ile feshedildiğini,

hakkında dolandırıcılık ve sahtecilikten açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.06.2008 tarih ve 2007/350 Esas 2008/162 Karar sayılı kararı ile beraatine karar verildiğini ve kararın 11.11.2009 tarihinde kesinleştiğini, sözleşmenin haksız feshedildiği iddiasıyla açtığı davanın lehine sonuçlandığını;

cezai işlem ve sözleşmenin feshi nedeniyle alacağını davalı kurumdan tahsil edilememesi nedeniyle 21.12.2005 tarihinde eczanesini devretmek zorunda kaldığını, karşılıksız çekten ceza aldığını, yurt dışına çıkış yasağı konulduğunu, ekonomik yıkım nedeniyle 3.1.2006 tarihinde boşandığını ve psikolojisinin bozulduğunu, son olarak 11.11.2010 tarihinde yeniden eczane ruhsatı alarak eczacılık yapmaya başladığını, fesih tarihinden itibaren 5 yıl süre ile mesleğini icra edemediğinden gelir kaybına (kar mahrumiyetine) uğradığını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hak saklı tutularak ticari faizi ile birlikte 10.000 TL maddi tazminatın ve 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında maddi tazminata ilişkin talebini bilirkişi raporu doğrultusunda 365.257,73 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 365.257,73 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteğinin ise reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince; davacı eldeki davada, davalı ile sözleşmesinin haksız yere feshedildiğini ileri sürerek, yasaklı bulunduğu dönemde satamadığı ilaçlar nedeniyle uğramış olduğu kar kaybı ile maddi ve manevi zararın tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davacı ile davalı kurum arasında sözleşme düzenlendiği ,sözleşme gereğince davacı eczacının davalı kuruma bağlı hastalara ait reçetelerdeki ilaçları temin ederek bedelini davalıdan tahsil ettiği, davalı tarafından anılan sözleşmenin, 9.3.2006 tarihli yazısına istinaden 2006 yılı protokolünün IV..maddesinin (f) bendi delaletiyle taraflar arasında imzalanan 2005 yılı Tip Sözeşmesinin “sözleşmenin feshi“ başlıklı 5. maddesinin 5.k fıkrası uyarınca “reçeteler ekindeki 7 adet Glivec 100 mg cap. ve 4 adet Sandimmun Neoral 100 mg cap.‘e ait toplam 11 adet küpürlerin sahte olduğu,

sahte ilaç fiyat küpürlerini de davalı kuruma fatura etmek suretiyle kurumun zararına sebebiyet verdiği” “gerekçesi ile 7 yıl süre ile feshedildiği, 4.10.2005 tarihinden itibaren fesih işleminin uygulanmasına karar verildiği, davacı hakkında Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesince beraatine karar verildiği ve kararın 11.11.2009 tarihinde kesinleştiği, verilen beraat kararından sonra davacı beyanına göre 11.11.2010 tarihinde sözleşmesinin yenilendiği, davacının ilaç satışı yapamadığı 5 yıllık dönem için için eldeki davayı açtığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacı hakkında Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinde verilen beraat kararı üzerine ilaç satışı yapamadığı döenmler için davacının talep edebileceği tazminat alacağı bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar, davacı hakkında açılan ceza davası beraatle, sonuçlanmış ise de davacının sahte olduğunu bilmese de sahte ilaç küpürlerini davalı kuruma fatura ettiği de sabittir.

Davalı kurum da aralarındaki sözleşmeye dayanarak sahte ilaç küpürlerinin fatura edilmesi nedeniyle sözleşmeyi feshetmiştir. Bu durumda davalı kurumun sözleşmeyi feshetmesinde, tazminat ödemesini gerektiren kusurlu bir davranışı bulunmamaktadır. Fesih hakkının kötüye kullanıldığından da söz edilemez. Davacı bu hükümleri kabul ederek sözleşmeyi imzaladığına göre, kar mahrumiyeti iddiasında bulunarak tazminat isteyemez.

Bu durumda mahkemece davacının gelir kaybı ile ilgili maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.