Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/2220 K.2014/2257

Taraflar arasındaki tüketici kredisinden kaynaklanan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bankanın kendisinden dosya ücreti, hizmet bedeli ve ipotek fek ücreti adı altında toplam 9.555,00 TL fazla para tahsil ettiğini belirterek yapılan bu kesintinin kesinti tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; 3.397,50 TL'nin davalı tarafça tahsil edilen tarihten itibaren (29/06/2006) geçerli olmak üzere yasal faiz uygulanarak davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlerle ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki davva ile, kendisinden haksız yere tahsil edilen toplam 9.550,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Dava açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı B.K.'nun 117. maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile 2014/2220-2257

mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu olmadığı halde, mahkemece 29.06.2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Öyle olunca, mahkemece hükmedilen meblağa dava tarihten itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmedinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.