KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/22560 E., 2015/14780 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıdan 28.11.2012 tarihinde satın alınan 0km aracın 25.1.2013, 22.2.2013 ve 4.3.2013 tarihlerinde arızalanıp serviste işlem gördüğünü, son serviste kalışında ise yasada öngörülen sürede aracın teslim edilmediğini ileri sürerek ödediği 35.541,86 TL nin, 1.00,00 TL maddi tazminatla birlikte davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, iade şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın ksımen kabulü ile fatura bedeli ve 455,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı .... tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava, tüketicinin açtığı ayıplı mal nedeniyle bedel iadesi ve maddi tazminat istemine ilişkindir. Davaya konu aracın servis kayıtlarında "arıza lambası yanıyor, yüksek çalışıyor" şeklindeki şikayetlerle 3 kez servise götürüldüğü belirtilmiştir.
Mahkemece hükme dayanak kılınan bilirkişi raporunda yağ eksiltme arızası nedeniyle 4 kez servis işlemi gördüğü ve bu arızanın giderilmediği bildirilmiş olup davalı tarafça itiraz gören raporun dosya muhteviyatına uyumlu olmadığı açıktır.
Bu halde üniversitelerden seçilecek konusunda uzman bilirkişiler eliyle yeniden inceleme yapılarak şikayete konu arızanın ne olduğu, gerçekten üretimden kaynaklı gizli ayıp mahiyetinde arıza bulunup bulunmadığı, mevcut olduğu tespit olunacak olur ise arızanın devam edip etmediği araştırılarak neticesine göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.
2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/22560, K. 2015/14780, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama