Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/23141 K.2015/18967

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu ileri sürerek, davalının hak edişlerde %5 oranında yaptığı 6882,09 TL haksız prim kesintinin, kesinti tarihlerinden reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kesintinin yasal olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 6882,09 Tl miktarında olan kesintilerin her birinin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki davası ile, hakedşinden yapılan kesintilerin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.6098 sayılı B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalıyı, dava tarihinden evvel temerrüde düşüren ihtarı söz konusu değildir. Hal böyle olunca, mahkemece, hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken kesinti tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup davalı lehine bozma nedenidir.

3-Kabul edilen miktara yasal faiz uygulanmıştır.Davacı tacir olduğuna göre taraflardan biri için ticari sayılan iş diğer taraf için de ticari sayılır. Buna göre haksız kesintinin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup davacı lehine bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK.un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.