KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/24378 E., 2014/23024 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- İzmir 1. Tüketici Mahkemesi
- Tarihi
- 30/04/2014
- Numarası
- 2013/1578-2014/502
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı; davalı banka ile Konut Destek Kredisi Sözleşmesi imzaladığını, dosya masrafı ve komisyon bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen 4.146,00 TL kesintinin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tarafına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı; davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 4.146,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dairemizin yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, davalı bankanın tacir olup, yaptığı masrafları tüketiciden isteme hakkı bulunduğu anlaşılmakta ise de, somut uyuşmazlığın tüketici hukukundan kaynaklandığı da gözetildiğinde, bankanın ancak davaya konu kredinin verilmesi için zorunlu, makul ve belgeli masrafları tüketiciden isteyebileceğinin kabulü gerekir. Davalı banka 59.... seri sıra no ve 247,80 TL bedelli G.. Gayrimenkul Değerleme A.Ş. 'ye ait ekspertiz faturası ibraz etmiştir. Mahkemece, davalı banka tarafından yapılan ekspertiz giderine ait fatura bedeli mahsup edildikten sonra yukarıda yapılan açıklamalar ışığında hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/24378, K. 2014/23024, 8 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama