Davacı, davalının biçer döverinde 2012 yaz sezonunda şöfor olarak çalışması konusunda davalıyla sözlü anlaşma yaptıklarını, ücretinin 4000 TL olarak kararlaştırıldığını, 15 Haziran 2012 tarihinden 5 Temmuz 2012 tarihine kadar çalıştığını, davalı tarafından haksız olarak işten çıkartılmasına rağmen ücret alacağını ödemediğini ileri sürerek 4000 TL ücret alacağının 5.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacı ile biçer döverinde çalışması için 25.06.2012 tarihinde konuştuğunu, çalışması karşılığında 4000 TL ücret konusunda anlaştıklarını, davacıya 400 TL hizmet avansı olarak ödediğini, 8.7.2012 tarihinde de çalışmayacağını söyleyen davacıya 12.07.2012 tarihine kadar çalışması karşılığında 17 günlük çalışma bedeli olarak 1050 TL ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalıya ait biçer döverde şöfor olarak çalıştığını, davalının çalışma karşılığında ücretini ödemediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının şöfor olarak 17 günlük çalışması olduğunu ancak ücreti olan 400 ve 1050 TL alacağını ödediğini savunmuş fakat davalı bu savunmasını yasal delillerle ispat edememiştir. Hal böyle olunca davalının ödediğini belirttiği bedeller yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
SONUÇ; Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.