Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/31763 K.2014/30033

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idareye bağlı hastahanenin teknik destek hizmet işini ihale sonucu düzenlenen sözleşme ile yerine getirdiğini, edimlerini ifa etmesine rağmen davalının sözleşmeye ve 5510 sayılı yasanın 81/1-1 maddesine aykırı olarak hakediş ödemelerinden kesintiler yaptığını ileri sürerek, haksız olarak yapılan kesintilerin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 68487,75 TL kesinti miktarına her bir kesini tarihinden itibaren yasal faiz uygulanarak davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin 24.3.2014 tarihinde esastan karar vermek suretiyle davadan el çekmesinden sonra, harç ve yargılama gideri hususunda davacının talebi üzerine 7.5.2014 tarihinde tashih kararı vererek hükümdeki harç ve yargılama gideri konusundaki yanlışlığı düzelttiği anlaşılmakta ise de,mahkemenin 24.3.2014 tarihli kararı ile davayı sonuçlandırdığı ve bu suretle davadan el çektiği, bu aşamadan sonra dosyayı tekrar ele alarak hükmü değiştirecek şekilde tashih kararı vermesinin mümkün olmadığı, tashih kararının bu nedenle yok hükmünde olduğu anlaşıldığından mahkemenin 7.5.2014 tarihli tashih kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2014/31763-30033

3-Davacı, hak edişlerinden haksız kesinti yapıldığını belirterek haksız yere kesinti yapılan 68487,75 TL.nin en son kesinti tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile, 68487,75 TL.nin kesinti tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Borçlar Kanunun 101/1 (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 117) maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir.

Dava konusu olayda davacı, kendi hak edişlerinden kesilen dava konusu miktarların ödenmesi için dava tarihinden önce davalıya ihtar çekerek onu temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmemiştir. Bu itibarla hüküm altına alınan miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması zorunludur. Öte yandan, Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca davalı kurumun harçtan muaf olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece, davalının davadan önce temerrüde düşmediği, davalının harçtan muaf olduğu gözetilerek hüküm altına alınan miktara dava tarihinden itibaren faiz uygulanması ve davalıdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.