KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/35302 E., 2015/35229 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıya teslim fişleri ile tarımsal ihtiyaç malzemeleri sattığını, bedelini ödenmeyince davalı aleyhine icra takibi yaptığını, davalının haksız olarak imza ve borç yönünden takibe itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Davalının temyizi yönünden. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’ nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00.TL.’ ye çıkarılmıştır.
Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 23.2.2005 gün ve ...sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Yine Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 10.06.2015 tarih ve ...Karar sayılı kararı gereğince, tarafların temyiz talebinde bulunup bulunamayacakları davanın kabul ve red miktarlarına göre ayrı ayrı belirlenecektir.
Temyiz eden davalı tarafından bilirkişi ücret ve masrafı yönünden yatırılan 560.00.TL yargılama gideri ile ilgili temyiz itirazı karar tarihi itibariyle 1.890.00.TL.’yi geçmediğinden HUMK.’ nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacının temyiz itirazları yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/35302, K. 2015/35229, 2 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama