Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/3626 K.2014/19158

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,Irakta bulunan tanıdıkları ile davalıyı tanıştırarak iş kurmalarını sağladığını,bu nedenle davalıdan komisyon ücreti karşılığı dava konusu 15.000 dolar bedelli senedi aldığını,davalının bu senede konu borcunu ödemediğini ileri sürerek;26.067 TL'nin vade tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini, birleşen davada,davacı,davalının Irak vatandaşı ...'e alacağı atölye makinaları için davalıya nakit olarak 22.000 dolar verdiğini ve buna ilişkin senet aldığını,bu senedin ödenmediğini ileri sürerek, 38.231,60 TL'nin vade tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,dava konusu senetteki imzanın kendisine ait olduğunu, ancak senedin zorla alındığını,davacının senedin dayanağı olan komisyon sözleşmesini ve bu sözleşmeye göre alacağının olduğunu ispat etmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafın temyiz itirazının incelenmesinde ise; Davaların birleştirilmesi durumunda, asıl ve birleşen 2014/3626-19158

davalar birbirinden bağımsız, müstakil davalar olduklarından her dava için ayrı ayrı hüküm kurulması ve ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gereklidir. Somut olayda davacının açtığı 2 ayrı davanın birleşmesi nedeniyle davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece tek bir vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.