Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/36304 K.2015/15121

Taraflar arasındaki müdahalenin meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı...ilçesinde bulunan 1266 ada 1 parsel numaralı taşınmazdaki 4 no’lu Blok 28 numaralı bağımsız bölümün 12.07.2011 tarihinde davalıya satış vaadi ve borçlanma sözleşmesi ile satıldığını, davalının 05.06.2012 tarihinden sonraki taksitleri ve emlak vergisi, sigorta pirimi gibi borçlarını ödemediğini, bunun üzerine davalıya vadesi geçmiş olan 21.140,21 TL’lik borcunu yatırması, aksi halde sözleşmenin feshedileceğinin ihtar edildiğini, borcun ödenmemesi üzerine de 05.09.2012 tarihli ihtarname ile sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, davalının taşınmazdan müdahalesinin men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının taşınmaza müdahalesinin men’ine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, satış sözleşmesine aykırılık sonucunda davacı satıcı tarafından sözleşmenin feshedilmiş olması nedeniyle, davalı tüketicinin satış konusu taşınmazdan müdalahalesinin men’i istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava, davalı tüketici aleyhine kabul edildiğine göre, tüketici harçtan muaf olduğundan, başlangıçta davacıdan alınan peşin harcın talep halinde davacıya iadesine, karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “peşin harcın mahsubu ile bakiye 1.740,50 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına” şeklinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.