Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/3929 K.2014/41018

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı B.P. Sitesi Yapı Yönetim Kurulu vekili avukat S.T. S., diğer davalı T.Savunma ve Güvenlik Sistemleri San. A.Ş. vekili avukat A.U. S.ile davacı vekili avukat M. Ö.Z.'ün gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı site yönetimindeki B. P. Sitesi içerisinde bulunan evinde 06.08.2010 tarihinden meydana gelen hırsızlık sonucu kasa ve içindeki ziynet eşyalarının çalındığını ileri sürerek, 10.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Yargılama aşamasında maddi tazminata ilişkin talebini ıslah ederek 69.095,84 TL çıkarmıştır.

Davaılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, maddi tazminata ilişkin talebin kabulü ile, 69.095,84 TL maddi tazminatın yasal faizi ile davalılardan tahsiline, manevi tazminata ilişkin talebin ise kısmen kabulü ile, 4.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, evinde meydana gelen hırsızlık olayı sonucunda evin içinde bulunan kasada sakladığı ziynet eşlayalarının çalındığını iddia ederek bu çalınan ziynet eşyalarının değeri üzerinden maddi tazminat talep etmiştir.Davalılar davacının gerçek zararından sorumlu olup, davacı evinden çalındığını iddia ettiği ziynet eşyalarının miktarını ispatla yükümlüdür.Davacı hırsızlık olayının gerçekleştiğini öğrenerek yaptığı şikayet üzerine emniyette verdiği 07.08.2010 tarihli ilk ifadesinde çalınan ziynet eşyalarını onüç başlık altında özelliklerini açıklamak suretiyle bildirmiştir.

Bu ifadesindeki belirtilen ziynet eşyalarının tanık beyanları ve davacının dosyaya sunduğu altın alım sertifikaları ile teyit edildiği ve ispatlandığı anlaşılmaktadır.Ancak davacının bu ilk ifadesinden sonra emniyete verdiği 09.08.2010 tarihli ek ifadesinde ise ilk ifadesinden farklı olarak bir kısım ziynet eşyalarının daha çalındığını beyan etmiş olup,bu ek beyanlara konu eşyaların evinden çalınan eşyalar arasında olduğu hususunu yasal delillerle ispat edememiştir.Hal böyle olunca mahkemece davacının 07.08.2010 tarihli ilk ifadesine konu çalındığı ispat edilen ziynet eşyalarının miktarı üzerinden değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar

verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirmeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.