Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/39312 K.2015/33460

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aracının hararet yapması nedeniyle; aracın, kardeşi tarafından 07.04.2011 tarihinde davalı ...ne teslim edildiğini, bir müddet sonra kendilerine, aracın silindir kapağının kullanılamaz halde olduğunu, ...’da kaza geçiren aynı tipte bir araca ait başka bir yerden 3.500,00 TL değerinde ikinci el bir motor temin edebileceklerini söylediklerini, pazarlıkla 3.000,00 TL’ye anlaştıklarını, aracı 08.10.2012 tarihinde teslim alırken aracın tamirine ilişkin bedeli ve aralarındaki anlaşmaya dahil olmayan akü masrafı ve diğer masrafları da ödediğini, bir iki ay sonra motoru ruhsata işletebilmek amacıyla emniyete gittiğinde,

kendisine aracını muayene ettirmesi gerektiğini söylediklerini, muayeneye götürdüğünde ise yeni takılan motora ilişkin fatura ve tadilat projesini istemeleri üzerine kendisinin de bu belgeleri yetkili servisten göndermesini talep ettiğini, buna rağmen davalının ilgili belgeleri göndermediğini, aracın bu nedenle muayene kaçağı durumuna düştüğünü, araca ilişkin kendisine verilen faturada, motorun değerinin 4.000,00 TL değil 500,00 TL olduğunun görüldüğünü, tadilat sırasında patlayan hava filtresinden dolayı da zarara uğradığını ileri sürerek ayıplı hizmetin giderilmesine,

giderilemiyorsa bedelin iadesine, ayıplı hizmetten dolayı uğradığı maddi zarar olan 8.500,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.209,92 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nın 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasanın derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı vekili tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nın 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davalı vekilinin temyiz hakkı bulunmamaktadır.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3- Davacı, arızanın giderilmesi amacıyla davalı servise bıraktığı aracındaki motorun değiştirilmesine rağmen, buna ilişkin fatura ve tadilat projesininin kendisine gönderilmemesi nedeniyle aracının muayene kaçağı durumuna düştüğünü, faturada motorun değerinin 4.000,00 TL değil 500,00 TL olarak görüldüğünü, tadilat sırasında patlayan hava filtresinden dolayı da zarara uğradığını ileri sürerek, 8.500,00 TL’nin davalıdan tahsilini istemiş; davalı davanın reddini dilemiş.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.209,92 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre; mahkemece reddedilen miktar üzerinden 874,80 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 1.500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.