Davacı şirket, 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarının muhasebe işlemlerini davalı tarafından yürütüldüğünü; ancak, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin sonra ermesine rağmen davalının, davacı şirkete ait ticari defterleri ile bu defterlere kaydı gereken ticari muamelelerine ilişkin evrak ve belgeleri, gelir ve gider faturaları, yazışma ve şirket karar dokümanları ile bil cümle vesikaların iade edilmediğini ileri sürerek sözü edilen belgelerin davalıdan alınarak davacıya teslimi ile taraflar arasındaki muarazanın bu şekilde giderilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve A.A.Ü.T uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, vekalet ücreti yönünden davacı avukatınca temyiz edilmiştir.
Davacı eldeki davası ile, davalının uhdesinde bulunan ve davacı şirkete ait olan bir kısım belgelerin davacıya teslimi ile aralarındaki muarazanın bu şekilde giderilmesi istemine ilişkindir. Davalı, davanın reddini savunmuş; Mahkemece, konusu kalmayan dava hakkında karar ittihazına yer olmadığına ve A.A.Ü.T uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, 2014/43752-2232
davacının temyizi vekalet ücretine yöneliktir. Davaya konu belgelerin yargılama sırasında 11.12.2013 tarihinde davacıya teslim edildiği ve davanın bu şekilde konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Diğer bir anlatımla, davaya konu belgelerin, davanın açıldığı tarihte davalının uhdesinde bulunduğuna göre davanın açılmasına bizzat davalı sebebiyet verdiği kuşkusuzdur. O halde mahkemece, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine vekalet ücreti takdir etmek gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı lehine vekalet ücreti takdirine yönünde yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'nun 438/7.maddesi gereğidir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz edilen kararın "Hüküm" bölümünün 3 nolu fıkrasında yer alan "28.12.2013 tarihli avukatlık ücret tarifesinin 12.maddesi nazara alınarak 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” söz ve rakamlarının hükümden çıkarılarak, yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 6 ve 12. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin, davalıdan alınarak davacıya verilmesine" söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.