Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/44796 K.2015/1775

.... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ....Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 05/05/2014 tarih ve 2014/368-360 sayılı hükmün Dairenin 01.10.2014 tarih ve 2014/34783-30152 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının davalı bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu,bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiş, 02.05.2014 tarihinde de davadan feragat etmiştir..

Davalı vekili, 02.05.2014 tarihli dilekçe ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine,300 TL dilekçe yazma ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,davalı vekilinin talebi üzerine de 12.06.2014 tarihli tavzih kararı ile de gerekçeli karardaki vekalet ücretine ilişkin 3.bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmiş; ek kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.10.2014 tarihli kararı ile 12.06.2014 tarihli tavzih kararının onanmasına karar verilmiş,davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

6100 Sayılı HMK.nun 305/2.maddesinde “ Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yeklenen, borçlar tavzih yoluyla sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükmü mevcut olup,bu kanun hükmü uyarınca tavzih incelemesinin sınırlı olarak yapılabilmesi mümkün olup,tarafların hak ve borçlarında değişiklik, genişletme veya sınırlandırma yapılması tavzİhle mümkün değildir.

Davalı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulan mahkemenin 12.06.2014 tarihli tavzih talebinin kabulüne dair ek kararın incelenmesinde, davacının talebi üzerine mahkemenin 05.05.2014 tarihli asıl kararında davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin kaldırılmasına karar verildiği ve bu suretle hükmün davalı aleyhine değiştirildiği anlaşılmaktadır.

Oysa ki,az yukarıda açıklandığı üzere tavzih kararıyla tarafların hak ve borçlarında değişikliğe gidilebilmesi mümkün olmadığından tavzih talebinin reddine karar verilmesi zorunludur.

Mahkemenin tavzih talebinin kabulüne dair 12.06.2014 tarihli tavzih kararının davalı tarafından temyizi üzerine bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez karar düzeltme talebi üzerine yapılan incelemeden anlaşılmakla davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne ve mahkemenin 12.06.2014 tarihli tavzih kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.